Noorwegen (6): Via Zweden

De “normale” route naar Noorwegen bestaat eigenlijk uit een autorit van Groningen naar het topje van Denemarken (Hirtshals), waar we de boot naar Noorwegen kunnen nemen. Die route is niet alleen saai, ook redelijk vermoeiend.
Een alternatief is een boottocht van Kiel naar Oslo, dit jaar kozen we voor nog een andere optie, een boottocht van Kiel naar Goteborg.
Vervolgens reden we langs een paar mooie vissersdorpjes in Zweden, namen we een B&B en reden we de volgende dag door naar het bluegrassfestival.
Een mooie begin van de vakantie…..Zweden1Zweden2Zweden3Zweden4Zweden5Zweden6

Advertenties

Noorwegen (5): Hallingdal

Na Sokna hebben Laura en ik nog een paar dagen samen doorgebracht in Hallingdal.
Hallingdal is een uitgestrekte vallei (dal), ingeklemd tussen bergen. Eenmaal hoog op één van die bergen kun je even verderop de eeuwige sneeuw zien liggen.
Hallingdal had iets heel bijzonders voor mij. Ik weet dat het er ook flink kan regenen, maar de dagen dat wij er waren was het weer ideaal voor mij. Het is lang geleden dat ik me zo goed heb gevoeld als in Hallingdal. Prachtig weer met vooral hele droge lucht. Ik heb een flinke wandeling gemaakt met een behoorlijke klim. Natuurlijk was ik vrij uitgeput toen ik boven was, maar ik was redelijk snel weer hersteld. Hier moet ik vaker heen……

Noorwegen (3): Strenger i Gress

Het festival in Noorwegen was evenals voorgaande jaren voor ons een prachtige vakantie. We hebben onder andere onze “nieuwe” tent uitgeprobeerd, een mooie ruime tent die zonder al te veel inspanningen is op te zetten. Hier zullen we ongetwijfeld nog veel plezier aan beleven. Dit jaar waren we samen met Wouter, Rijk en Jesca verantwoordelijk voor de opening van het festival. We hadden al een keer gerepeteerd, en op woensdagavond was het zover: Als “the Dutch Delegation” gaven we een concert op een mooie locatie aan het water. Hieronder vind je mijn foto’s van het festival, foto’s van ons optreden op de woensdag volgen nog…..

Noorwegen (2): Video….

Dit jaar hebben we in Sokna maar liefst 2 video’s gemaakt. Onze standaard video (een kinderliedje over eekhoorns) moet ik nog monteren, ik ben begonnen met dit nummer over het meer…. Probeer maar te raden waar het over gaat, dat moet lukken. En let ook eens op het mooie acteerwerk van Laura, zij speelt een Huldra.
(Een Huldra is ongelofelijk mooi. Het is een, soms naakte, vrouw met lang haar. Ze heeft een staart (in Noorwegen een staart van een koe). Deze staart moet haar holle rug, zoals een holle boomstam, verbergen. In de folklore van Noorwegen lokt de Huldra de mannen naar de onderwereld.)

Noorwegen(1): Sokna

Het is weer een tijdje stil geweest op mijn weblog. Eén van de belangrijkste redenen daarvan was een algehele crash van mijn computer. Maar wonder boven wonder, na dagen ellende hoefde ik toch geen nieuwe te kopen en heb ik mijn vertrouwde laptop weer aan de praat gekregen. Ik zal de schade met terugwerkende kracht inhalen, ik zal kriskras door de afgelopen weken gaan en aan de hand van de gemaakte foto’s iets vertellen over onze belevenissen.
Eind juli betekent natuurlijk dat we weer naar Noorwegen zijn geweest. Het lijkt wel alsof onze reis naar Noorwegen ieder jaar mooier wordt. Dit jaar was de reis ook wat langer: We hebben een omweg gemaakt om op de plaats van bestemming te komen en na onze “normale” Noorse bestemmingen hebben we nog twee dagen in het prachtige Hallingdal vertoefd.
Ik begin met de dagen na het bluegrassfestival…..
Zoals gewoonlijk brengen we een paar dagen door in Sokna, hoog in de bergen in een oud hutje aan een prachtig meertje.
Voor mij de ideale gelegenheid om uit te rusten na het festival. We zijn daar in het gezelschap van Dag Tufte en Snorre Kopperud, en samen met hen maken we in ieder geval ieder jaar een video. En ieder jaar maken we een boottochtje naar de andere kant van het meer, waar we Laura’s droomhuisje bekijken.

Video’s

Er zijn tijdens het Big Bear festival veel video’s gemaakt, ook in HD formaat, dat komt nog wel.
Deze filmpjes niet, ze zijn alleen in klein formaat te bekijken.
Laura werd in het zonnetje gezet en mocht zelf een liedje zingen, dat deed ze op Grevengrass en op Big Bear samen met mij. In het andere filmpje zingt Laura een Gospel samen met Herman en BJ McGee.

Grevengrass & Big Bear festival 2017

Het internationaal bluegrassmuseum in Owensborow (Kentucky) heeft 85 mensen uitgeroepen tot ‘Pioneers of Bluegrass’. Hierbij gaat het om een aantal eerste generatie bluegrassmuzikanten die grote betekenis hebben gehad voor de bluegrassmuziek. Ze hebben de muziek gevormd tot wat de muziek is vandaag de dag en verspreid over de wereld. Veel van die muzikanten zijn inmiddels overleden. Mac McGee gelukkig niet, hij is 83 jaar en was het pinksterweekend nog één keer in Europa voor optredens op Grevengrass en BigBear. The McGees (Mac, Herman en BJ) werden tijdens de optredens bijgestaan door Kevin Lynch, Johannes Bodingius, Adrian Farmer en Laura. Ik ben supertrots op Laura, ze deed het geweldig!!!

EWOB 2017

Er is weer wat tijd verstreken sinds mijn laatste berichtje. Er is natuurlijk wel het één en ander gebeurd, ik zal kijken of ik daar morgen nog wat over kan plaatsen.
Nu eerst de voornaamste muzikale gebeurtenis van het jaar, we speelden met Stringtime voor de tweede keer op het EWOB (European World of Bluegrass) festival in Voorthuizen.
Het festival werd dit jaar voor de 20ste en laatste keer georganiseerd omdat het gebouw waar de concerten en workshops werden gehouden wordt afgebroken. Een andere lokatie is niet gevonden, hopelijk vindt het alsnog doorgang, in Nederland of ergens anders in Europa.
Op het EWOB festival spelen de beste bluegrassbands van Europa (in totaal zo’n 40 bands), het is dan ook een eer om daar te mogen staan.
We speelden op de laatste dag, vóór onze favoriete band G’runs and Roses. Later die dag speelde één van de beste bluegrass mandolinspelers ter wereld nog een prachtig concert met zijn vrouw (morgen meer daarover).
Omdat we op de laatste dag speelden was het festival voor ons een dag korter dan normaal. We zijn een dag later aangekomen zodat ik redelijk fit op het podium kon staan.
In één van de nummers maakte ik een vreselijke blunder op de mandoline, maar daar redde ik me aardig uit met wat humor. Jan (banjo) had een ongelukje op het podium, waardoor we niet alle geplande nummers konden spelen, maar het was genieten op het grote podium voor zo veel mensen!
En na afloop kregen we veel mooie reacties!
Onderstaande foto’s zijn gemaakt door Ton Dentinger vanaf de eerste rij, waarvoor dank!
Ewob1ewob7ewob14ewob15ewob19ewob20ewob23ewob32ewob35ewob37ewob39ewob40